An Icelandic migrant living in The Bay Area. | Blog of Erna Gylfadottir Mendez

Fyrirgefið bloggleysið. Köllum þetta bara hreina leti. Hef alltaf góðan ásetning um að skrifa, og skrifa mikið – um mat og annarskonar menningu á þessu heimili. Ég mun drita hressilega færslum á næstu dögum. Verið nú aðeins duglegri að gefa mér athugasemdir! Anyways, klukkan er átta og skrílin sitja í plaststólunum og eta þetta litla hringlaga úr höfrum. Ég hinsvegar, nývöknuð og íhuga vel og vandlega góðan ásetning þennan daginn – skólamál, heimasíðumál og annað. Planlegg að pedala niðrí bæ og fá mér dýran (eins gott góðan) soja-latte eftir hádegisfund.

Annars er skemmst frá því að segja að ég er byrjuð í skólanum aftur. Ég endurtek: ÉG ER BYRJUÐ Í SKÓLANUM AFTUR. Planið var að hitta mr. Michael Sainato á þriðjudaginn. Ég hef haft hann sem kennara áður og hann er einstaklega dannaður, hógvær og eiturskarpur. Smekklegur. Vel til hafður, lágvaxinn, með gleraugu og venjulega er lítill köflóttur  trefill vafinn snyrtilega um háls hans. Og ekki nóg: hann er uppáhalds kennarinn minn EVER MADE! Ég læt mynd fylgja af tappanum sem ég hripaði fyrir nokkrum árum í skyssubókina mína bráðum.

Á meðan bloggleysinu stóð fór ég til mr. Joseph Mullen, hins nýja fjölskyldutannlæknis. Yndæll og föðurlegur og tók vel á þessari leiðindartannskemmd. Fékk svo slatta af hollráðum með í nesti heim. Hann útskýrði með mikilli snilld og fagmennsku hvernig eta skyldi poppkorn og önnur sætindi. Sjúga, tyggja, skanna. Sjúga, skanna, tyggja. Niðurstaða? Poppbaunir eru ein algengasta orsök þess að fólk kemur með brotnar tennur og muldar fyllingar til tannsa! Svo fékk ég góða kennslu í því hvernig skal bursta. Og í veganesti fékk ég tannbursta með lógói tannsa. Sumsé, við hjónin tókum ærlega á poppinu um helgina,  og ekkert til sparað í tilraunaskyni; brennt, baunótt, þurrt, popp með MIKLU smjöri, salti og sykri og síðast en ekki síst, Trader Joes með ólívuolíu sem er mitt uppáhalds. Einstaklega hægðalosandi.

What do ya’ll think?

Á fyrri mynd sjáið þið einfalda laugardagsmáltíð móðurinnar. Brún hrísgrjón með eggjahvítu og tómatpestó sem gjarnan hefðu getað verið skreytt litlum krúttlegum grænum baunum aðallega upp á litasamsetningu að gera. Ég mátti til að sneiða niður agúrku og drissla eilítið af balsamiki og olíu yfir. Furuhneturnar gefa þeim dýrðlegan sætleika. Matur sem er laus við alla sektarkennd og flökurleika!

Á seinni mynd sjáið þið frosnar, djúpsteiktar og síðan bakaðar kjúklíngatakkós. Ægilega bragðgóðar, en með saltmagn sem fargað gæti hrossi. Hitaeiningafjöldi sem dugar heilli fjölskyldu. Það má kreista úr þeim olíuna eins og vatn úr þvottapoka. Hvort má bjóða ykkur?

Been staring at this plastic bin for weeks now. And its giant, white and ugly, filled with past clutter. Binders. Papers. Photos of old friends. Files. Ugghh..

BUT! Attacked it this morning and chucked boxes and boxes of stuff that I haven´t looked at for a long time, some of it dates back to ´97! Most of it old school stuff, phooey… from the early days of the Academy, assignments from the Icelandic University, among some other disorganized stuff…  a fantastic reminder how my twenties looked like. Wonderfully self centered for the most part! And it feels good, like a good house cleaning,  all this past went straight into the garbage bin – with no regret! Goodbye!

I kept Raven´s stuff like I always do, drawings, paintings, letters to me while she lived in Iceland, telling me about the stars and she wrote me stories… and I kept my art history essays. When old I am going to get a degree in art history, I love art history! Real artists are considered “crazy” and there have been few of them.

Sophia is home and again, she got a green gooey booger in her nose. She made me an oatmeal this morning – I slurped it in 90 seconds… ahhh. Facebook sucks today, everybody are comparing themselves to actors they think they look like. How f-ing pointless. And posting pictures of their babies. I just want to see pictures of my beautiful babies. Here you go!

Surfing the gossip – loving it! Britney’s bra problems… Perez Hilton…. Woohoo! So my scheme of life today is keep on ENJOYING my fixed life and enjoy every bit of it.

Most women driving big vehicles should be stripped their driver’s license – forever. As a pedestrian, runner and a bicyclist, these type of humans think you do not count as another human out there. Not even with a big obvious stroller in an obvious orange sweater, standing at an obviously marked crosswalk. According to the laws of this country, you ought to stop, period! In the midst of these kind of circumstances, in anger, I put on my aauuuutooopilooot.. there it goes! Strrrraight up in the air! My middle finger is raised majestically up in the air as they look at me with that stupid guilt face from the corner of their eyes. Most men don´t carry this inconsiderateness. You women suck!

So. The dentist at 2. Planning that visit carefully as I sip some insane purple smoothie. I think my Iphone and headphones and my 4th dimension are going to be used as he sinks the drill into my tooth. Maybe some motivational speaker for a little encouragement? And take a powerful dose of blue gels before the appointment.

What is better than a purple smootie in green green grass?

Sötra góða kaffið með áfergjuhljóðum. Sjúskuð eftir svefn næturinnar. Stelpurnar hnerra í kór og horfa á kökuskrímslið ógurlega í sjónvarpinu. Fer yfir dag í huganum og allar þær jákvæðu og uppbyggilegu fyrirætlanir sem þar svífa yfir vötnum til að tryggja framtíð barna og bús,  á milli þess sem hin yndæla leti laumupúkast í hausnum á mér. Frestunarplanið svo hljómar:  Að trilla upp um fjöll og firnindi og stíga í leðjupoll – anda að mér gróðurangan. Sötra meira kaffi og hugsa um allar hinar góðu fyrirætlanir.

Í gær fór ég út að hjóla. Ekki af hreinni dyggð, nei þurfti að komast niðrí bæ, bílavandi enn óleystur.  Hjólaði niðrá kaffi La Scala og var hamingjusöm eins og kýr út úr fjósi þegar ég brunaði stígana – var næstum búin að myrða íkorna. Eyddi dágóðum tíma á kaffihúsinu tjattandi við sys á Skæpinu og dágóðum tíma í símanum á eftir, svo var minn tími búinn,  tími til að drattast heim á Fáknum – æ mig auma, með 10 kílóa bakpoka og þreytt bak. Ekki gaman!

Planið er fiskur. Soðinn fiskur með körtum í kvöld. Tómatsósu fyrir þá sem vilja. Soðnar gulrætur fyrir mig. Kannski ég sulli smá ólífuolíu yfir í staðinn fyrir desilítra af smjöri. Ég sökka í fisksoðningu, trúið mér, ég get eins soðið pappír. Og fengið með pappírsbragðið. Svo komst ég að því að ungfrú H (Hrafnhildur) á matreiðslubók úr Melaskólanum sem heitir “Hollt og gott”. Þar eru fábjánum eins og mér kennt að sjóða fisk og steikja.

Fram að því er planið óljóst, en ég virkilega hlakka til að demba einhverju gummsinu úr skápunum saman og jafnvel dengja því á Netið. Og dæmi sá sem vill!

Yesterday my Sophia had a tiny fever so she stayed with me at home and I can say without a doubt, she is the most easy going child I´ve ever been around. Later that day we took a little walk in the rain and splashed in the puddles – she was wearing the pink kitty raincoat, super cute. She also “helped” decorate my books with markers while I was I was doing the laundry.

Today Design for a dime, kitchen under $1000 on TLC.  Juicy Tuscan colors and rustic stone counter tops – dreeewl, I want it all except the owners. Took a ride on the blue racer (Fákur minn blái) this morning (rescued bike for $40 bucks at a garage sale couple of years ago – can´t stop bragging), did my workout (laundry, dishes, cleaning) when back home that I had been neglecting for a while. Knee is a little happier, soon spring will come and I will be in the open spaces again with the cows.

Made a 100% beautiful pink strawberry smootie (right column) and I´m sure this dose of yum will eventually rout out the demons that have settle in my knee. But for now, back to work.

I woke up an hour ago… with the smell of loving breakfast. Made by El Husband. Egg, potatoes, bell peppers and onions. Small chopped. And brought me some coffee. Home-made, brewed with precision. I stayed up for too long – again. Ridley Scotts´ Alien on TV. Uggh… 3am this time, loading my website with process spreads and drawings. No final products yet. This process book site will be airborn tomorrow. It’s a sunny Saturday and we’re about to hit the North Bay and go to the beach.

Yesterday I made  garbanzo bean dish#1. With Red Thai Curry, vegetable and such. Recipe in right column. What should I call it?  Stirring with one hand, taking pictures with my smudgy iphone in the other. Food type is nothing new, and this is a 30 second creation before it was thrown on the wok pan. The final analysis? Very tasty, little spicy, uber good.

Lunch de Luno

So. I coldn’t stop reading that book. Left to Tell by Immaculée Ilibagiza. Sensitive souls, pause and ask if you´re really ready for this book. I was weeping, burying myself once in a while into that pillow. Kept on reading. One hour passed. Two hour passed. Still weeping. And then I reached the point that I didn´t care what time it was. It must have been close to three when I finally couldn´t read anymore. And I´m almost to the end. It´s terribly sad, but I was weeping mainly because of the ability of the human spirit to survive.

Two little morning birds woke me up. Uppie climb! Uppie climb! Sophia says. The most beautiful faces in the world staring at me. I was a mess! And I kept thinking about that book and how grateful I am. No reason to whine, please, please, please. You´ll understand if you want.

A new day. New rainy day with sun and rain alternataly. I went to the coffee shop and the fusion jazz they were playing hurt my brain. I´m tired. And the coffee they were brewing made me sick to my stomach. Escaped to across the street. They were playing Buena Visa Social Club. Ahhh… Husband comes and pick me up from the dentist, with happy news. Thanks. Had an insane lunch. Ahhh, again… Tummy happy. Eyes and brain tired. Husband sitting across the table working/watching Inglorious Bastards. Waiting for my new website that will host my moleskins… some silk-screening party tonight with my El Fabuloso (The most fabulous man in the world). Again, ahhh….

So so good to plonk into bed. Behind is a well packed, well meaning day full of good deeds, opportunities and very good food. Yes, very good food. I can tell you all that good food is a solution to an incredibly boring weather. And so it has been for five days. BORING weather. On the brink of depression. But I decided not to crawl in bed, I decided to defy the gloomy sky and greyness, and I MADE FOOD. Little design and lots of food. In fact, the whole place smell like a roast from the oven, but this is just the smell of garbanzo beans being cooked. And tomorrow, I will make my mixture of indian / thai / icelandic / hybrid as it can be type-of-food – made by me – the Icelandic drift. (sorry for the hyphen-happiness)

Sorry folks, garbanzo beans in all shapes and forms for the next days, just eat and keep quiet.

Husband is making me a website. Spitting it out, pure brilliancy. He said it is a gift to me for all the food I´ve been making. And I will dump my moleskin pages on there, they have to breathe and get out of the darkness. On the other hand, I am re-designing this SEX EDUCATION magazine that I am so,so, so tired on, and I seem not get through the last few spreads. There will be a NEVER ENDING PARTY with a Sex Education bonfire when this game is over.

Anyways, I am going to read my book, it is so horrifying and I am having a hard time to go from page to page, but when I start, I can´t stop and I stay up too late and all my good intentions to wake up with husband and feed him and give him the love, attention and strong coffee he deserves before he leaves to work goes out the window. But tomorrow is another opportunity so I´ll TRY. (I heard today from someone that  the “Try business is a set up for a failure. I´ll try to believe that.)

Í dag ringdi hundum og köttum. Þrumur og eldingar eins og jarðskjálfti væri að bresta á og jú vissulega hafa hamfarirnar á Tahiti eitthvað um þær hugmyndir að segja. Hvað skal til bragðs taka? Búa til meiri mat. Eins og ég áður sagði í fyrri pistli, málið var að búa til góðan og hollan mat sem ég lét að verða í kvöld, og voru kalkúnakjötbollur með kartöflum og brúnni sósu og gulum baunum fyrir valinu, enda er ég mikil fríkadellumanneskja. Ég hef undanfarið notað Tyrkjann í staðinn fyrir nautahakk því hann er bæði hollur og einstaklega fitusnauður og Trader Joes fríkadellurnar eru með ólíkindum mikil snilld og ódýrar í þokkabót. Slengdi í einn vænan skammt af sjúklega góðu pestói, hráefni einnig Trader Joes + engin auka eða rotvarnarefni. Það var ekki fyrr en ég var búin að fæða alla og fara yfir heimaverkefni elstu heimasætunnar, að ég tók eftir því að ég kjögraði eins og gömul kelling. Poppaði nokkrum asprínum og er komin undir sæng með bebið hana Macintosh með mér, eiginmaður tók vinnuna með sér heim og er búinn að koma sér fyrir með lappir upp á skemil og tölvuna sína í kjöltunni.

Örlítið um börnin: Elena er einstaklega skrautnelgd á köflum. Heimtar með báða hnefa á lofti, og siðareglur í leiðinni. Ef ég brýt banana í tvennt til að deila á milli þeirra systra, verður henni algerlega misboðið. Ef ég klæði systur hennar í eitthvað af henni, lætur hún mig heyra það hástöfum. Um daginn svaraði ég henni nokkrum sinnum ummhumm, meðan hún var að tala við mig og ég var eitthvað að tölvast, og þá segir hún: Mamma, ekki segja ummhumm! Segðu já! Ókei! Hnáturnar tvær eru algerir skemmtikraftar. Í morgun settist Soffíia hjá mér þar sem ég var að hripa eitthvað niður í plannerinn, tók af mér blýantinn og fór að teikna eitthvað. Ég stýrði litlu hendinni hennar og var hún mikið undrandi þegar hún uppgvötaði að með minni hjálp gat hún teiknað tígrisdýr, flugdreka og hvaðeina. Þá bað hún mig um að teikna svarta járnbrautarlest, og síðan vildi hún að ég myndi setja alla familíuna inn í hana. Mamma, pabbi, Hrafna, Elena, Tiger og Chico. Og Lóló var lestarstjórinn.

_______________________________________________________________________

15 basil leaves / 150 ml. cold pressed olive oil / 150 gr. raw pine nuts / 2 cloves garlic / squeeze of lemon / 250 gr. sundried tomatoes /tiny salt + put it all in a food prcessor (I use my small 30 dollar one – worked FINE) Perfect with pasta, on bread, as a dipping, etc… etc… Last for about a month in the fridge in a sealed container.

Super Duper Good!