Íslenskuátak
March 8th, 2010Á þessu heimili er íslenskuátak. Í kvöld allaveganna.
Var ég ekki búin að tala um að skrifa á íslensku á mánudögum? Spyr sjálfa mig hvort ellin sé að berja að dyrum. Læt vikur jafnvel mánuði líða án þess svo mikið sem að slá inn eitt orð á íslensku! Ekki furða að ég frussi og slefi þegar ég reyni að tala mitt ástfagra móðurmál við elstu prinsessuna á heimilinu. Tala nú ekki um þegar ég er að reyna að siða hana til! Í huganum á mér skammast ég mín fyrir minn eigin fátæklega orðaforða sem mér finnst stundum vera á við páfagauk þegar eitthvað mikilvægt krefst útskýringar! Og komst ég í hann krappann þegar ég fékk óvænt símtal fyrir tveimur dögum frá íslenskumanni miklum, sem er ekki frásögum færandi. Ég hrærði öllum orðum saman á íslensku og ensku, og hafði engin tök á einföldustu orðasetningum og beygingar og sagnir komu úr öfugar, úr samhengi. Hroði!
Þetta hefði verið afsakanlegt ef móðir mín væri ekki íslenskukennari, foreldrarnir ekki svo vel að sér í skrifuðu og rituðu máli, og ég hefði fallið á samræmdu prófunum og hætt í skóla eftir 10. bekk. En ég er vel komin á fertugsaldurinn, og vissulega ef tungumálastoltið (já viðurkennum það bara elskurnar, þetta er þjóðarstolt) er bogið og beyglað, þá er nú ekki miklu að flagga. En svo kemur að því að kellan komi heim og þá tekur nú bara örfáa daga að fægja málið að nýju. Mér er fyrirgefið.
Ég tók íslenskusyrpu á þær ynsgu í kvöld og Elena spurði af mikilli forvitni “mom, how do you say a toast in Iceland?” -”Ristabrauð”. svara ég. “Ristabrauð með smjöri, ristabrauð með smjöri, ristabrauð með smjöri”. “But mom, how to you say building blocks in Iceland?” – “Kubbar. Kubbar, kubbar kubbar. Gulir kubbar, bláir kubbar, rauðir kubbar.” Svarar mamman. Soffía spyr: “Mom, how do you say a robot in Chinese?” (Eins og stendur kemst fátt annað að hjá henni en grimmileg vélmenni eða “scary robots”) – “Vélmenni.” Svara ég. Og þannig gengur kennslan fyrir sig.
“Hrísgrjón og egg! Hrísgrjón og egg! Hrísgrjón og egg! Hrísgrjón og egg!” Dansar húsfrúin á elshúsgólfinu. Þær litlu stara á mig eins og ég sé alveg gengin af göflunum. “Borða allan matinn! Borða allan matinn! Borða allan matinn! Borða allan matinn!” Dansinn heldur áfram og verður æ ákafari. Ég geri bara eins og í Yo Gaba Gaba á Nick Jr. Nota endurtekningu (heilaþvott), söng og fáránlegan dans. Ég trúi að það virki eins of ofurlím. Festist alfarið í minni.
Jæja elskurnar, tími til að fleygja sér í bæli. Ég er orðin rangeygð af þreytu.





































